Գրիգոր Տաթևացին (1346-1409) խոշորագույն հայ աստվածաբաններից է։ Նրա Ոսկեփորիկ երկը Հայոց Եկեղեցու լավագույն քրիստոնեականներից է։ Այն հեղինակի մեկ այլ աշխատության՝ ծավալուն Գիրք Հարցմանցի, որը հասցեագրված էր հոգևորականներին և աստվածաբաններին, դրա կրճատ տարբերակն է։ Ոսկեփորիկը գրվել է աշխարհական ոմն Մասուտշահի խնդրանքով և հասցեագրված է արդեն աշխարհականներին։ Նույնիսկ հիմա այս գիրքը շատ օգտակար է Հայոց Եկեղեցու աստվածաբանությունը դյուրին հասկանալու համար։
Այս գիրքը պարունակում է Գրիգոր Տաթևացու (1346-1409)՝ Առակների, Ժողովողի, Սողոմոնի Իմաստության և Երգ Երգոցի Գրքերի մեկնությունները անգլերեն թարգմանությամբ։ Մեծ աստվածաբանը, փիլիսոփան, մանկավարժը և եկեղեցական գործիչը այստեղ քննարկում է բարոյական և փիլիսոփայական հարցեր, որոնք ներկայացված են հարց ու պատասխանի ձևով։ Այս աշխատությունները լավագույններն են Աստվածաշնչի հայերեն մեկնությունների շարքում։
Այս գիրքը պարունակում է Գրիգոր Տաթևացու (1346-1409)՝ Առակների, Ժողովողի, Սողոմոնի Իմաստության և Երգ Երգոցի Գրքերի մեկնությունները։ Մեծ աստվածաբանը, փիլիսոփան, մանկավարժը և եկեղեցական գործիչը այստեղ քննարկում է բարոյական և փիլիսոփայական հարցեր, որոնք ներկայացված են հարց ու պատասխանի ձևով։ Այս աշխատությունները լավագույններն են Աստվածաշնչի հայերեն մեկնությունների շարքում։
Այս գիրքը Գրիգոր Տաթևացու (1346-1409) Սողոմոնի Երգ Երգոցի մեկնությունն է։ Այնտեղ հայ աստվածաբան, փիլիսոփա, մանկավարժ և եկեղեցական գործիչը վերլուծում է բարոյական և փիլիսոփայական հարցեր, որոնք ներկայացված է հարց ու պատասխանի ձևով։ Այս մեկնությունը հայ մենկաբանական գրականության լավագույն նմուշներից է։
Այս գիրքը Գրիգոր Տաթևացու (1346-1409)՝ Ժողովողի և Սողոմոնի Իմաստության մեկնությունն է։ Այնտեղ հայ աստվածաբան, փիլիսոփա, մանկավարժ և եկեղեցական գործիչը վերլուծում է բարոյական և փիլիսոփայական հարցեր, որոնք ներկայացված է հարց ու պատասխանի ձևով։ Այս մեկնությունը հայ մենկաբանական գրականության լավագույն նմուշներից է։
Այս գիրքը Գրիգոր Տաթևացու (1346-1409) Սողոմոնի Առակների մեկնությունն է։ Այնտեղ հայ աստվածաբան, փիլիսոփա, մանկավարժ և եկեղեցական գործիչը վերլուծում է բարոյական և փիլիսոփայական հարցեր, որոնք ներկայացված է հարց ու պատասխանի ձևով։ Այս մեկնությունը հայ մենկաբանական գրականության լավագույն նմուշներից է։